บทที่ 592

ชีวิตที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอนนั่นแหละ ถึงเรียกว่าชีวิต

  “หนิงอวี่เหมียนกับเย่หว่านเอ๋อร์มาหรือยังคะ” เวินเอ่อร์หว่านเปลี่ยนเรื่องคุย

  “มาแล้ว อยู่ที่ห้องรับแขกนั่นแหละ”

  เวินเอ่อร์หว่านเดินไปทางบันได มู่เหยียนเซินเดินตามอยู่ข้างหลังเธอ

  ทั้งสองคนเงียบลง

  ต่างคนต่างก็มีเรื่องในใจ

  ในห้องรับแข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ